Sprawdzone domowe sposoby

Utrzymanie w czystości urządzeń i naczyń kuchennych

ZLEWOZMYWAKI EMALIOWANE, produkowane obecnie, mają bardzo cienką polewę, trzeba więc zawsze uważać, aby jej nie uszkodzić. Odbitą emalię trudno uzupełnić, wszelkie dokładki i malowanie farbą chlorokauczukową zawsze pozostaną widoczne i są niezbyt trwałe. Pewnym zabezpieczeniem dna zlewozmywaka może być położona na nim plastykowa kratka. Po każdym zmywaniu naczyń zlewozmywak myje się gąbką skropioną płynem typu "Ludwik" czy dowolnym innym albo mieszaniną octu i soli (2 łyżki stołowe soli na 1 szklankę octu) i starannie płucze.

ZLEWOZMYWAKI ZE STALI NIERDZEWNEJ trzeba zawsze wycierać do sucha - zastarzałe ślady wody mogą spowodować trwałe zmatowienie ich powierzchni. Tłuste plamy po zmywaniu naczyń usuwamy szmatką zwilżoną denaturatem. Nie czyścić proszkiem do szorowania! Używać wyłącznie płynów! Pilnować szczelności kranów; brązowe zacieki po kapiącej z kranu wodzie są trudne do zlikwidowania. Jeżeli miejscowa woda jest twarda (wapienna), na stali zlewozmywaka mogą pokazać się białe, trudne do usunięcia plamy. Trzeba wówczas przygotować mieszaninę 2 łyżek stołowych wody z 1 łyżką stołową octu, odczekać 15 min., a następnie maczać w niej szmatkę i zmywać białe ślady, spłukując czystą wodą.

WIADRO NA ODPADKI musi być opróżniane codziennie. Przynajmniej raz na tydzień myje się je gorącą wodą z dodatkiem detergentu, płucze, wyciera szmatką zwilżoną spirytusem denaturowanym, jeszcze raz płucze i suszy. Aby zabezpieczyć wiadro przed zabrudzeniem, wkłada się do wiadra, dopasowany rozmiarem worek jednorazowy. Wypełnioną odpadkami zamyka się gumką i wrzuca do ogólnych pojemników lub domowych zsypów. Jest to sposób praktyczny i higieniczny, gdyż wiadro wówczas nie brudzi się i wystarczy je tylko przepłukać gorącą wodą. Zamknięte woreczki w ogólnym pojemniku nie stają się przynętą dla much i gryzoni.

CERATA NA KUCHENNYM STOLE długo zachowa świeżość i elastyczność, jeśli codziennie będziemy ją przecierać miękką szmatką zmoczoną w mieszaninie słodkiego mleka i wody (w proporcji 1:1) lub w wodzie z dodatkiem octu. Bardzo brudną i zapuszczoną ceratę domyjemy ekstrakcyjną benzyną (ostrożnie ogień!). Spłukać wodą z amoniakiem i wytrzeć do sucha. Nie myć ceraty żadnym detergentem, nawet słabym.

KUCHENKĘ należy konserwować i systematycznie dbać o jej czystość. Co pewien czas przeprowadzamy generalne mycie. Do zmywaka, dużej miski czy nawet wanny nalać sporo gorącej wody i dodać detergentu. Zamknąć dopływ gazu do kuchenki, zdjąć kratkę, na której stawia się garnki, odjąć palniki, wyjąć z piekarnika ruszty i blaszki i wszystko włożyć na 3-4 godz. do przygotowanej kąpieli. Szczotką do szorowania butelek i cieniutkim drucikiem przeczyścić otwory w palnikach. Ciepłą, mydlaną wodą używając gąbki wymyć płytę kuchenki oraz wnętrze piekarnika, spłukać czystą wodą i wytrzeć do sucha. Odmakające w kąpieli kratki i ruszty wyszorować ostrą ryżową szczotką, wypłukać kilkakrotnie w gorącej wodzie, obsuszyć i założyć na właściwe miejsca. Zrobić próbę czy gaz dochodzi do palników, czy płomień jest niebieski, równy, spokojny i bez "wąsów". Inny sposób: żeliwne kratki zanurzyć na całą noc w misce z nie rozcieńczonym octem. Rano wyjąć, wyszorować szczotką i opłukać. Ten sam ocet może być użyty do mycia armatury w łazience czy przy zlewie kuchennym, trzeba go tylko zagotować, dodając po 1 łyżeczce soli na każdy 1 litr. W przypadku gdy powyższe metody zawiodą trzeba sięgnąć po specjalny płyn do czyszczenia piekarników (ostrożnie - żrące !)

HACZYKI NA PRZYSSAWKACH są ogromnie użyteczne w każdej kuchni. Wiesza się na nich siteczka, tarki, rękawice do garnków i inne drobiazgi, które lubimy mieć pod ręką. Niestety, aby się "przyssały" wymagają idealnie gładkiej powierzchni ściany i nie we wszystkich kuchniach można z nich korzystać. Trzymają się na glazurze, laminacie i gładkiej, lakierowanej powierzchni mebli. Czasem i tak odpadają, zwłaszcza jeśli powierzchnia do której były przyssane, nie została dokładnie oczyszczona. Po umyciu wodą z detergentem dobrze jest przetrzeć kawałek ściany odrobiną eteru (ostrożnie ogień!). Haczyki umyte, opłukane i wysuszone zanurzyć na chwilę we wrzątku i natychmiast przyssać w te miejsca, lekko przyciskając. Umocowane tym sposobem, trzymają się najlepiej. Podobno równie skutecznym sposobem jest posmarowanie przyssawki odrobiną słodzonego, skondensowanego mleka i natychmiastowe przyłożenie do ściany.

NACZYNIA KUCHENNE ALUMINIOWE w miarę używania tracą pierwotny połysk i pokrywają się ciemnym nalotem (tlenek glinu). Czyści się je pastą "Alum" czy "Lux", ale nie wolno używać sody ani szorować ich środkiem typu "Javox" czy "Vim". Można myć gorącą, mydlaną wodą, a brudniejsze miejsca czyścić sproszkowaną kredą. Obficie spłukać wodą i dokładnie osuszyć. Jeśli ktoś mieszka nad morzem, niech spróbuje myć aluminiowe garnki wilgotnym, morskim piaskiem, obficie spłukując na zakończenie czystą wodą. Resztek potraw, które przywarły do dna garnków, nie wolno zdrapywać (zwłaszcza nożem!). Należy garnek zalać gorącą, mydlaną wodą i pozostawić na 12 godz., a następnie umyć. Po gotowaniu ryżu czy makaronu pozostaje często na wewnętrznych ściankach ciemny osad. Zamiast czyszczenia i szorowania można go usunąć, gotując w garnku kwaszoną kapustę, rabarbar, pomidory czy jabłka lub nawet wodę z dodatkiem octu. Ładny połysk można uzyskać nakładając na aluminiowe garnki papkę z gliny i octu. Po 10 min. zetrzeć szorstkim gałgankiem, wypłukać i wytrzeć do sucha.

NACZYNIA KUCHENNE EMALIOWANE, tzw. polewane, można czyścić każdym proszkiem do szorowania, pod warunkiem, że potem będą obficie spłukane wrzątkiem. Dawniej gospodynie czyściły emaliowane garnki szmatką zmoczoną naftą, a następnie gorącą wodą z mydłem i obficie płukały. Żółty nalot wewnątrz garnka zniknie po zagotowaniu w nim wody z dodatkiem proszku do szorowania.

GARNKÓW I PATELNI TEFLONOWYCH oraz ze stali nierdzewnej nie wolno szorować proszkiem ani ostrym zmywakiem. Najlepiej myć je gąbką i mydłem oraz obficie spłukiwać wodą. Przywartych resztek potraw nie zdrapywać, lecz zalać gorącą, mydlaną wodą i pozostawić, aż odmiękną. Teflon wrażliwy jest nawet na zadrapania widelcem czy metalową łyżką, dlatego potrawy w takich garnkach wolno mieszać jedynie drewnianą łyżką czy specjalną łopatką. Nie stawiać naczyń teflonowych na bardzo mocnym ogniu i uważać, aby płomień gazu nie wydostawał się poza garnek.

NACZYNIA SZKLANE ŻAROODPORNE myje się mieszaniną soli z octem i spłukuje gorącą wodą. Mocno przypalone należy zanurzyć na kilka godzin w misce z wodą z dodatkiem płynu do naczyń.

UCHWYTY DO NACZYŃ bakelitowe czy drewniane myje się szczotką lub pędzelkiem maczanym w mydlanej wodzie. Specjalnie starannie czyścimy połączenie uchwytu z rondlem.

INNE NACZYNIA I NARZĘDZIA KUCHENNE, jak maszynka do mięsa, metalowe tarki, sitka, a także roboty kuchenne powinno się myć natychmiast po użyciu. Nie dopuszczać do zaschnięcia na nich resztek jedzenia.

DREWNIANE ŁYŻKI, KOPYSTKI, DESECZKI myć gorącą wodą z proszkiem czy płynem do szorowania. Nie żałować pracy, aby zawsze doszorować je do "białości". Nie zostawiać łyżek drewnianych w garnku w czasie gotowania; po zamieszaniu wyjąć i włożyć do zimnej wody, a następnie starannie umyć.

GARNKI I RONDLE DO GOTOWANIA NA KUCHNI WĘGLOWEJ powinno się - tuż przed postawieniem na ogniu - posmarować od spodu tłuszczem. Po zakończeniu gotowania wystarczy przetrzeć dno gazetą, a sadze łatwo dadzą się zlikwidować.

DO MYCIA NACZYŃ używa się szczotek na rączce, kawałków gazy, gąbek lub kupnych małych zmywaczków, które nie tylko myją, ale i szorują. Wszystkie one muszą być utrzymane w idealnej czystości.


Pokrewne tematy: