Stosuje się wiele typów pułapek. Najbardziej prymitywnymi pułapkami, do których można złapać praktycznie wszystkie gatunki gryzoni, są naczynia (pojemniki) o gładkich ściankach, wkopane w ziemię otworem do góry. Do tego celu najczęściej używa się naczyń z blachy, w kształcie stożka lub cylindra, albo też rur PCV - średnica naczyń nie powinna byc mniejsza niż 12-13 cm, a wysokość 50 cm. Jako pułapki można również wykorzystywać wysokie naczynia szklane. Ściany naczynia można wysmarować olejem jadalnym (jego zapach zwabia szkodniki a ścianki są dodatkowo bardziej śliskie). Na dno można wyłożyć przynętę. Lepsze efekty uzyskuje się wkopując cylinder w dno rowka chwytnego, którego szerokość jest równa średnicy naczynia. Pułapki należy przeglądać co jakiś czas, wymieniać przynęty, usuwać martwe gryzonie i obsypaną ziemię, wymieniać uszkodzone pojemniki.

Zdecydowanie najbardziej popularna jest pułapka zatrzaskowa (gilotynka). Jest skuteczna w przypadku praktycznie każdego gatunku gryzoni, oczywiście pod warunkiem założenia odpowiedniej przynęty. Gilotynka, jest to kwadratowa ramka z drutu, napięta na silnej sprę­żynie. Łapki na szczury i karczowniki powiny mieć wymiar 8x18 cm, natomiast łapki na myszy i norniki - 5x10 cm. Większe pułapki mają sprężyny znacznie mocniejsze. Pułapki ustawia się w pobliżu wejścia do nor czy na tropach lub ścieżkach wydeptanych przez gryzonie. Pułapki można zastawić bez przynęty ale jeśli założymy przynętę, efekt powinien być lepszy. Powinna być ona dobrana zależnie od upodobań zwalczanego gatunku. Przynętę w pułapkach należy często wymieniać, aby była zawsze świeża, nie była spleśniała czy sfermentowana. Powinna być na tyle twarda aby można było ją pewnie zamocować na haczyku drucika spustwego pułapki. Szczury i myszy łapią się dobrze na przynęty wędzone (np. wędzone ryby, sery, boczek), norniki i karczowniki na surowe korzenie marchwi, buraków lub soczyste części innych roślin.

Wszystkie gatunki gryzoni można łowić do pułapek rurkowych, różnych typów. Sporządza się je z rury metalowej, PCV, siatki drucianej lub nawet wydrążonego kawałka drewna. Długość takiej pułapki powinna wynosić 25-40 cm a średnica wewnętrzna 4-8 cm. Pułapki tego typu są tak wykonane, że gryzoń może do nich swobodnie wejść (z jednej bądź drugiej strony) natomiast wyjście z takiej pułapki jest praktycznie niemożliwe.

Najprostszą pułapką tego typu jest tzw. pułapka polska. Jest ona wykonana z blachy, metalowej siatki bądź z prętów. Na obu końcach rurki znajdują się ruchome klapki z blachy, o średnicy odrobinę większej od wewnętrznej średnicy rurki-pułapki. Dzięki temu, klapki otwierają się tylko "do środka", co uniemożliwia ucieczkę złowionym gryzoniom.

Inną pułapką rurkową jest pułapka Saupego. Jeden jej otwór zamknięty jest drobną siateczką, drugi zaś ruchomą blaszaną klapką, której średnica jest nieco większa od średnicy wewnętrznej trzonu rurki. Na zewnątrz rurki znajduje się patyk, od którego końców do środka wpuszczony jest haczyk i spust. Nastawiając pułapkę należy ruchomą klapkę unieść do góry i umocować na przesuniętym do przodu haczyku. Gdy gryzoń znajdzie się w pułapce, nawet delikatne trącenie spustu uwalnia klapkę, która opada zamykając wyjście. Skuteczność pułapki można zwiększyć, umieszczając przynętę między siatką a spustem. Pułapki rurkowe wszystkich typów można wstawiać do korytarza nory lub umieszczać przed otworem wejściowym. Jeżeli szkodniki zasypują wlot do pułapki, a nie dają się do niej złapać, należy zastąpić ją inną.

Z kolei, w celu złapania karczowników i kretów wykłada się pułapki kleszczowe, które są wykonane ze sprężystego drutu lub płaskownika i sprężyny. Najprostszą pułapką tego typu jest pułapka szwajcarska ze sprężystego drutu, działająca na zasadzie szczypiec. Nastawienie pułapki polega na rozciągnięciu obu ramion przez zaklinowanie między nimi okrągłej blaszki, spełniającej role spustu. Potrącenie blaszki przez gryzonia powoduje gwałtowne zwarcie się ramion. Nastawioną pułapkę należy umieścić w korytarzu wykopanym przez szkodnika tak głęboko, jak to jest tylko możliwe. Otwór w blaszce spustowej służy do zamocowania przynęty. Pułapkę należy w korytarzu unieruchomić. Pułapki o podwójnych kleszczach działają również na zasadzie nagłego zatrzaśnięcia się pod wpływem potrącenia blaszki spustowej. Pułapkę kleszczową należy wstawić do korytarza zamieszkałej nory tak, aby była zagłębiona po blaszkę rozwierającą, i zabezpieczyć przed przewróceniem się. Tutaj również, w otwór w blaszce, wkładamy przynętę. Jeżeli zamierzamy odłowić karczownika, to najlepiej jak będzie to marchew. Pułapki kleszczowe stosuje się głównie na glebach ciężkich.

Do odławiania szczurów i karczowników w pobliżu zbiorników wodnych stosuje się pułapki zbudowane na zasadzie więcierza - tzw. pułapki holenderskie. Trzonem pułapki jest dren średnicy 15 cm i długości 50 cm. Na jego końcach umieszczone są lejki skierowane do wewnątrz. Lejki sporządzone są z elastycznych prętów. Pułapki umieszcza się niedaleko brzegu. Gryzonie łatwo dostają się do drenu, ale wyjść z niego nie mogą. Co kilka tygodni czy miesięcy opróżnia się dreny z resztek martwych szkodników i na nowo zawiesza w wodzie. W 1970 r. w zachodniej części Holandii w rowach i kanałach założono 15 tysięcy takich pułapek, dzięki którym całkowicie uwolniono od karczowników i szczurów pobliskie sady i uprawy.

Innym typem pułapki stosowanej do odławiania szczurów jest druciana pułapka familijna (koszowa). Wygląda ona jak odwrócony do góry dnem kosz z drutu. Na górze pułapki znajduje się otwór-lejek z elastycznych prętów, przez który szczury wchodzą do środka. Ponieważ nie mają żadnego punktu zaczepienia, nie mogą więc wydostać się na zewnątrz. Do takiej pułapki można odłowić ponad 60 zwierząt w ciągu nocy. Wadą pułapki są jej stosunkowo duże rozmiary, zaletą zaś prostota i skuteczność. Na dnie pułapki warto umieścić przynętę - jeśli szczur zacznie ją jeść inne szczury zwabione tym widokiem szybko wskoczą do wnętrza.

Warto jeszcze wspomnieć o pułapkach klejowych, które można wykorzystać do odłowu myszy lub szczurów. Jest to kartonik pokryty warstwą lepkiej substancji. Substancja ta zachowuje swoje lepkie własności przez kilka tygodni (o ile nie ulegnie wcześniej zabrudzeniu/zakurzeniu, które obniża wyraźnie jej skuteczność. Klej użyty w tych pułapkach często jest wzbogacony odpowiednimi substancjami zapachowymi, zwabiającymi gryzonie. Jeżeli pułapka klejowa jest ustawiona w odpowiednim miejscu (na trasie wędrówek gryzoni) okazuje się całkiem skuteczna a jest przy tym tania i bezpieczna w użyciu.

Na koniec należy wspomnieć o elektronicznych odstraszaczach gryzoni. Nie są to urządzenia służące do łapania szkodników ale jedynie do ich odstraszania. Głównie stosuje się je w ogrodach, w celu wypłoszenia kretów i nornic. Emitują one uciążliwe dla gryzoni dźwięki (dla ludzi niesłyszalne). Nowoczesne urządzenia generują dzwięki o różnej częstotliwości i rytmie. Gryzonie bowiem, dosyć szybko przyzwyczajają się do powtarzających się dźwięków i szybko uczą się, że nie są one dla nich niebezpieczne. W przypadku myszy i szczurów stosuje się również odstraszacze ultradźwiękowe.