Sprawdzone domowe sposoby

Wyroby z bursztynu, korali i pereł

KORALE nie znoszą hermetycznego zamknięcia w blaszanym pudełku czy plastykowym woreczku, wymagają bowiem kontaktu z ciepłem ludzkiego ciała. Pozbawione tego kontaktu - obumierają. Kiedy staną się matowe, porowate, nawet najlepszy fachowiec nie znajdzie dla nich ratunku. Tak więc, korale trzeba nosić przynajmniej co pewien czas i koniecznie przechowywać osobno (nie z resztą biżuterii) w drewnianym czy tekturowym pudełku. Nawleczone na nylonową żyłkę można zanurzyć w zimnej wodzie z dodatkiem odrobiny węgla w proszku lub soli kuchennej, opłukać w czystej wodzie, wysuszyć i wetrzeć odrobinę olejku migdałowego. Po wchłonięciu olejku wypolerować korale miękką, irchową skórką.

NAWLEKANIE KORALI NA ŻYŁKĘ NYLONOWĄ: rozłożyć na stole kawałek grubego sukna czy welwetu i równo ułożyć na nim sznurek korali. Odciąć z jednej strony zapięcie i delikatnie pociągając z drugiej strony wyciągnąć nitkę. W ten sposób na stole pozostanie cały sznurek ułożony dokładnie w tej samej, co poprzednio, kolejności. Ułatwi to nam powtórne nawlekanie. Rozpoczynamy od umocowania zameczka na końcu żyłki, zawiązując go na 2—3 mocne supełki, a dalej nawlekamy - po jednym - korale, robiąc po każdym luźny supełek. Następnie wpinamy w niego szpileczkę i przeciągamy aż do ostatnio nawleczonego koralika, gdzie go mocno ściągamy. Po nawleczeniu wszystkich koralików również robimy supełek i mocujemy drugą część zameczka.

PEREŁKI: jest zwykle sporo kłopotu z ustaleniem ich rodzaju i gatunku. Według rodzinnej legendy wszystkie, zwłaszcza te odziedziczone po babci, są prawdziwe. Tymczasem tylko fachowiec może stwierdzić z całą pewnością czy są to perły naturalne, kultywowane (pochodzące z muszli sztucznie drażnionej ostrygi), czy sztuczne. A imitacje bywają znakomite. Perły naturalne, delikatne i wartościowe należy oddać do oczyszczenia fachowcowi. Wszelkie próby domowego ich mycia mogą skończyć się uszkodzeniem cennego klejnotu.

CZYSZCZENIE PEREŁEK KULTYWOWANYCH I SZTUCZNYCH: nie wolno używać środków kwaśnych (octu czy soku z cytryny) ani szorować szczoteczką. Powinno się je natomiast co kilka miesięcy zanurzać w lekko słonej wodzie (7 g na 1l wody) na kilka godzin. Inny sposób, to zanurzyć na godzinę w wodzie z dodatkiem amoniaku i magnezji (2 łyżki stołowe amoniaku i 1 łyżeczka od kawy magnezji na 1l wody). Oczywiście, dotyczy to wyłącznie sznurków pereł nawleczonych na nylonową nitkę. Zwykły sznureczek mógłby się pod wpływem tej kąpieli osłabić lub nawet zerwać.

MASĘ PERŁOWĄ, zdobiącą wisiorki, broszki, naszyjniki, myje się ciepłą, mydlaną wodą lub nakłada na jej powierzchnię papkę z kredy i wody. Po spłukaniu ciepłą wodą wcierać odrobinę oliwy z oliwek, polerując wełnianą szmatką.

BURSZTYNY SZLIFOWANE, gładkie czyści się papką ze spirytusu denaturowanego i zmielonej kredy. Po wyschnięciu naciera się olejkiem migdałowym lub oliwą z oliwek, a następnie poleruje miękką flaneiką lub irchą.

BURSZTYNY NATURALNE, nieszlifowane czyści się małą szczoteczką do zębów maczaną w spirytusie denaturowanym, a następnie wciera w nie, również za pomocą szczoteczki, oliwę z oliwek. Pęknięty bursztyn można skleić odrobiną sody kaustycznej położonej na powierzchni pęknięcia; następnie obie części mocno ścisnąć, a nawet prowizorycznie okleić przylepcem.

Często noszone bursztyny można powlec cieniutką warstewką bezbarwnego lakieru celulozowego (patrz przepis przy konserwacji mosiądzu), który zabezpieczy je i uchroni przed zabrudzeniem.

JAK ROZPOZNAĆ FAŁSZYWY BURSZTYN

Przeciętny człowiek nie jest w stanie odróżnić prawdziwego bursztynu od jego imitacji z tworzyw sztucznych. Zdarza się, że nieuczciwi sprzedawcy oferują klientom ozdoby z "bursztynu" które z bursztynem nie mają nic wspólnego. Spotyka sie także fałszywe okazy np. z zatopionymi owadami. Jest tego całkiem sporo. Jakby się tak zastanowić to przecież nie jest możliwe aby na rynku było tak wiele bursztynów z owadami. Przecież znalezienie takiego okazu jest rzadkością a tymczasem prawie każdy stragan z pamiątkami w nadmorskich miejscowościach oferuje takie okazy. Jak poznać czy bursztyn jest prawdziwy ? Okazuje się że bardzo prosto. Trzeba tylko sporządzić 10%-owy wodny roztwór soli kuchennej. Po wrzuceniu bursztynu do tego roztworu, prawdziwy będzie unosił się na powierzchni a imitacja - zatonie.

KRYSZTAŁY, A RACZEJ NASZYJNIKI Z KRYSZTAŁÓW, popularnie nazywane "Jablonexami", myje się tamponem z waty (każdy paciorek osobno), zmoczonym mieszaniną wody i spirytusu denaturowanego lub wody i octu spirytusowego, zawsze w proporcji 1:1. Po wyschnięciu przeciera się do połysku irchową ściereczką.


Pokrewne tematy: