Sprawdzone domowe sposoby
Oparzenia chemiczne najczęściej dotyczą przełyku. Przełyk jest to wiotka, kurczliwa i rozciągliwa rura, zbudowana z mięśniówki, wyścielona wewnątrz błoną śluzową. Przełyk rozpoczyna się w gardle, a kończy w żołądku, znajduje się w śródpiersiu, czyli w przestrzeni leżącej w klatce piersiowej, tuż za mostkiem. Przełyk ma kilka zwężeń. W tych właśnie naturalnych zwężeniach zmiany oparzeniowe zwykle bywają większe. Oparzenia przełyku spowodowane zbyt gorącym płynem zdarzają się rzadko. Częstsze są oparzenia stężonymi kwasami: solnym, siarkowym i azotowym (kwasów tych używa się do lutowania, zmywania zlewów, farbowania wełny, garbowania skóry), a z kwasów organicznych - stężonym kwasem octowym (tzw. esencją octową) i zasadami, używanymi do wyrobu mydła lub innymi mieszaninami parzącymi, używanymi w produkcji technicznej, rzemiośle i gospodarstwie domowym.
Połknięcie niedużego łyku żrącej substancji trwa moment, skutki tego natomiast są nieodwracalne. Początkowo powstaje miejscowe zniszczenie tkanki, przypominające biały lub żółtawy nalot. Po oddzieleniu się tkanki martwiczej następuje gojenie, przy czym wytwarza się zwykle blizna zwężająca światło przełyku i utrudniająca lub uniemożliwiająca, przechodzenie pokarmów przez przełyk. W rzadkich wypadkach, przy bardzo stężonych kwasach, może nastąpić całkowite zniszczenie ściany przełyku lub żołądka z przebiciem do śródpiersia lub jamy brzusznej. Ponadto stężone kwasy mogą spowodować ogólne zatrucie na skutek uszkodzenia narządów wewnętrznych. Objawy utrudnionego połykania, z powodu wytwarzania się blizn zwężających przełyk, pojawiają się najczęściej po upływie kilku tygodni od oparzenia. Niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia, związane z wypiciem środka żrącego zagraża tak w okresie wczesnym, jak i w okresie późniejszym.
W okresie wczesnym - z powodu zatrucia ogólnego, głębokiego uszkodzenia ścian przełyku i żołądka, a przede wszystkim z powodu groźnego obrzęku błony śluzowej krtani i tchawicy spowodowanego kropelkami środka żrącego, które dostały się tam przy zakrztuszeniu się nimi. W okresie późniejszym - z powodu niedożywienia i postępującego wyniszczenia organizmu, którego przyczyną są ściągające blizny powodujące trudności w połykaniu.